سابقه و هدف: در درمان عفونت های پریودنتیت از آنتی بیوتیک های متفاوتی استفاده می شود. یکی از این آنتی بیوتیک ها مترونیدازول است که در ایران بیشتر به صورت سیستمیک و گاهی به شکل موضعی تجویز می شود در سالهای اخیر چندین گزارش در خصوص افزایش مقاومت پورفیروموناس ژنژیوالیس به مترونیدازول گزارش شده است. از آنجا که پورفیروموناس ژنژیوالیس مهمترین عامل میکروبی ایجاد پریودنتیت بالغین است این مسئله موجب نگرانی شده است. هدف از این مطالعه تعیین میزان حساسیت نمونه های بالینی این باکتری به مترونیدازول می باشد. مواد و روشها: این مطالعه به صورت تجربی بر روی نمونه های گرفته شده از 62 بیمار مبتلا به پریودنتیت بالغین صورت گرفت. نمونه ها بوسیله سوزن کاغذی از عمق پاکت پریودنتال گرفته می شد و بعد از انتقال به آزمایشگاه بر روی محیط بروسلا آگار غنی شده تلقیح می گردید. باکتری مورد نظر به روشهای معمول میکروب شناسی جدا شده و تشخیص داده می شد. به منظور تعیین حساسیت باکتری های جدا شده به مترونیدازول مقدار MIC به روش استاندارد NCCLS (M11-A5) به صورت رقت در آگار تعیین گردید. دامنه غلظت نهایی آنتی بیوتیک 0.0625 تا 16 میکروگرم در میلی لیتر بود. نتایج به صورت توصیفی در فاصله های برآوردی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: از 62 بیمار مورد مطالعه 36 سویه پورفیروموناس ژنژیوالیس جدا شد. مقدار MIC در 16.7% از سویه ها برابر 1 میکروگرم در میلی لیتر به دست آمد. همچنین مقدار MIC در 55.5% و 27.8% از سویه ها نیز به ترتیب برابر 0.5 و 0.25 میکروگرم در میلی لیتر به دست آمد. با توجه به اینکه مقدار MIC برابر و کمتر از 8 میکروگرم در میلی لیتر حساس گزارش می شود لذا همه سویه های جدا شده حساس می باشند. نتیجه گیری: این مطالعه اولین مورد بررسی میزان حساسیت آزمایشگاهی پورفیروموناس ژنژیوالیس به مترونیدازول در ایران می باشد. خوشبختانه همه سویه ها یه مترونیدازول حساس بودند و می توان همچنان استفاده از این آنتی بیوتیک را پیشنهاد کرد اما بررسی مداوم حساسیت این باکتری به آنتی بیوتیک های متداول توصیه می گردد تا از ایجاد و گسترش مقاومت آنتی بیوتیکی جلوگیری کرد.

خوردگی گالوانیکی از جمله پدیده های بسیار با اهمیت در صنایع نفت بویژه مقاطع جوش لوله های انتقال سیال می باشد. ازآن جا که خوردگی گالوانیکی وابستگی شدیدی به هندسه قطعه و نسبت سطوح کاتد و آند دارد، از این رو پیش بینی رفتار خوردگی گالوانیکی در تجهیزات صنعتی با اکتفا به داده های آزمایشگاهی قابل اطمینان نمی باشد. درنتیجه نیاز به شبیه سازی این پدیده امری ضروری است. هدف از این پژوهش توسعه یک مدل عددی مبتنی بر المان محدود با استفاده از معادله ثانویه توزیع جریان به منظور پیش بینی رفتار خوردگی گالوانیکی منطقه جوش فولاد زنگ نزن دوفازیUNS S32750 می باشد. در این تحقیق، از دو روش جوشکاری قوسی تنگستن-گاز (GTAW) و اصطکاکی اغتشاشی (FSW) به منظور جوشکاری نمونه ها استفاده شد. ارزیابی رفتار خوردگی با آزمون پلاریزاسیون سیکلی در محلول 5/0 مولار H2SO4 طبق استاندارد ASTM G8 صورت گرفت و اطلاعات مورد نیاز جهت ساخت و اعتبارسنجی مدل تهیه شد. مدل المان محدود با استفاده از نرم افزار کامسول و حل معادلات دیفرانسیل ترمودینامیک خوردگی و سینتیک الکتروشیمیایی ساخته شد. نتایج نشان داد که کاهش حرارت ورودی موجب بهبود رفتار خوردگی گالوانیکی در منطقه اتصال می گردد. نتایج حاصل از شبیه سازی دانسیته جریان خوردگی گالوانیکی نشان داد منطقه جوش نمونه های جوشکاری شده به روش الکترود تنگستنی در مقایسه با نمونه های جوشکاری شده به روش اصطکاکی اغتشاشی دانسیته جریان خوردگی گالوانیکی بالاتری دارند.

خوردگی فولاد کربنی در محیط سدیم کلرید با استفاده از آزمایش های پلاریزاسیون، امپدانس و کرونوآمپرومتری زیر تابش نور ماوراء بنفش بررسی شده است. در آزمایش پلاریزاسیون در حالت تابش نور ماوراء بنفش نسبت به حالت تاریک افزایش جریان خوردگی مشاهده می شود. در داده های امپدانس نیز کاهش در مقاومت انتقال بار سیستم در زمان تابش نور ماوراء بنفش مشخص است. هم چنین کاهش وزن نمونه های فولاد کربنی در آزمون غوطه وری نشان می دهد که خوردگی فولاد کربنی در محلول سدیم کلرید زیر نور ماوراء بنفش بیشتر از حالت تاریک است. در واقع اکسید آهن تشکیل شده روی سطح فولاد کربنی تحت تابش نور ماوراء بنفش رفتاری نیمه هادی گونه از خود نشان می دهد.

دیرگدازهای منیزیا کرومیتی از جمله مهم ترین دیرگدازهایی هستند که در کوره های دوار تولید سیمان به کار می رود. در تحقیق حاضر، رفتار خوردگی این دیرگدازها تحت تاثیر کلینکر بررسی شده است. ابتدا نمونه هایی از جنس این دیرگداز در تماس با کلینکر در دمای 1450 ºC به مدت 3 ساعت حرارت داده شدند. سپس سطح خورده شده آن ها مورد مطالعه شد. برای تحلیل های فازی از روش XRD و برای بررسی های ریزساختاری از میکروسکپ الکترونی روبشی (SEM) مجهز به ملحقات تحلیل EDX، استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان دادند که حرارت دادن دیرگداز منیزیا کرومیتی به همراه کلینکر، باعث بروز تغییرات ترکیب شیمیایی (میزان اکسیدها) در لایه های سطح آجر می شود. با توجه به نتایج به دست آمده در این تحقیق، اثر تخریبی کلینکر بر روی دیرگدازهای منیزیا کرومیتی به نفوذ فازهای مذاب در آن ها از میان مرز دانه ها و حفره های موجود در لایه های سطحی آن ها نسبت داده شد.

این کار نتایج کاشت یون نیتروژن بر روی استیل 304 بوده تمام آزمایشات در دمای 500 درجه سانتیگراد صورت گرفته یونها توسط یک چشمه یونی از نوع کافمان ایجاد شده و انرژی یونها keV 30 بوده است. دز یونهای کاشته شده 1017×6، 1017×8 و 1018 بوده است همچنین جریان یونهای کاشته شده در تمام آزمایشات 100 μAcm-2 بوده است. در این آزمایشات از دستگاه XRD برای بررسی ایجاد فازهای جدید بر اثر کاشت یون و همچنین تحقیق در مورد تغییرات کریستالی در ساختارهای قبلی استفاده شده است. برای مشاهده تغییرات سطح بر اثر کاشت یون نیز از میکروسکوپ نوری استفاده گردید. دستگاه تست خوردگی نیز برای تعیین میزان بهبود در خوردگی الکتروشیمیایی نمونه ها بعد از کاشت و قبل از کاشت مورد استفاده قرار گرفت.

در دنیای پیشرفته امروز، به ویژه در حوزه های مهندسی مکانیک و صنایع هوافضا، کامپوزیت ها به دلیل ویژگی منحصربه فرد استحکام بالا در کنار وزن کم، جایگاه برجسته ای یافته اند. با این حال، رفتار پیچیده این مواد، تحلیل دقیق و ابزارهای پیشرفته ای را برای مدل سازی و پیش بینی آسیب های ساختاری آن ها می طلبد. پژوهش حاضر با بهره گیری از ترکیب مدل های چندمقیاسی مزو-ماکرو و مفاهیم مکانیک آسیب پیوسته، رویکردی نوین برای تحلیل و ارزیابی خرابی در ساختارهای کامپوزیتی ارائه می کند. این مطالعه از چارچوب مدل های چندمقیاسی شبه همزمان بهره می گیرد که با استفاده از روش های پیشرفته شبیه سازی المان محدود و ابزارهای پردازش تصویر، امکان تحلیل جامع ترک خوردگی زمینه و شکست الیاف را فراهم می سازد. افزون بر این، زیربرنامه ای مبتنی بر مفاهیم مکانیک خرابی پیوسته در نرم افزار المان محدود میتوان توسعه داد که قادر باشد تکامل آسیب ها، از جمله پیشرفت ترک ها، شکست الیاف و پیش بینی بار نهایی شکست سازه های کامپوزیت را به صورت پیش رونده تحلیل کند. از سوی دیگر، به کارگیری روش های هوش مصنوعی، به ویژه در پردازش تصویر، سبب کاهش زمان و هزینه های محاسباتی شده و دقت تحلیل های مکانیکی را به طرز چشمگیری افزایش داده است. این رویکردهای چندمقیاسی هوشمند نقشی کلیدی در بهینه سازی طراحی و پیش بینی دقیق مکانیزم های خرابی ایفا می کنند. این روش ها، به ویژه در کاربردهای پیچیده و حساس هوافضایی، ابزارهای مؤثری برای ارتقای عملکرد و قابلیت اطمینان ساختارهای کامپوزیت ها به شمار می روند.

در این پژوهش به بررسی تاثیر اندازه دانه بر رفتار خوردگی فولاد زنگ نزن آستنیتی 304 ال در محلول اسید کلریدریک 0.1 مولار پرداخته شده است. برای این کار، ساختارهایی با اندازه دانه -های 0.5، 3 و 12 میکرومتر از طریق دگرگونی مارتنزیتی با 80 درصد نورد سرد و بازگشت آن به آستنیت با آنیل بازگشتی در دمای 900 درجه سانتیگراد و زمان های 1، 5 و 180 دقیقه تولید شد. برای ارزیابی رفتار خوردگی از آزمون های الکتروشیمیایی پلاریزاسیون سیکلی و غوطه وری استفاده شد. نتایج نشان داد که نمونه های با اندازه دانه های مختلف نرخ خوردگی یکنواخت یکسانی دارند. با وجود این، بر اساس آزمون های پلاریزاسیون سیکلی مشخص شد که با کاهش اندازه دانه، مقاومت در برابرحفره دار شدن بهبود یافته است به طوری که پتانسیل حفره دار شدن از 290 میلی ولت برای اندازه دانه 12 میکرومتر به 420 میلی ولت برای اندازه دانه 0.5 میکرومتر افزایش یافت.

در این پژوهش پوشش هیدروکسی آپاتیت بر روی آلیاژ تیتانیم با شش درصد آلومینیوم و چهار درصد وانادیوم به روش رسوب دهی الکتروشیمیایی پالسی ایجاد و پارامترهای رسوب دهی در راستای دستیابی به یک پوشش نانو تغییر داده شدند. پس از دستیابی به پوشش نانو، میکروساختار پوشش با استفاده از الگوی پراش پرتو ایکس، تصویر میکروسکوپ الکترونی عبوری و الگوی پراش در سطح انتخابی مورد مطالعه قرار گرفت و مشخص شد که دو فاز از ترکیبات زیستی فسفاتهای کلسیم در روش الکتروشیمیایی قابل قبول می باشند که در پوشش نانو علاوه بر آن، فاز فسفات کلسیم آمورف نیز ایجاد می شود. در مرحله بعدی، آزمایش های خوردگی نشان دادند که استفاده از پوشش و به ویژه پوشش نانو، تاثیر مثبتی در حساسیت به خوردگی جز پیوندی در محلول مشابه بدن خواهد داشت.